ماهواره‌بر سایوز
مشخصات کلی
اولین پرتاب
(58 سال قبل) 28 نوامبر 1966
پرتاب اخیر
18 ژوئن 2024
وضعیت
فعال
مراحل پرتاب
سه مرحله ای
مراحل ماهواره بر سایوز
مرحله اول (Booster Rockets):
این مرحله شامل چهار بوستر جانبی است که هر کدام دارای یک موتور RD-107A هستند.
مرحله دوم (Core Stage):
این مرحله شامل یک بدنه مرکزی است که با موتور RD-108A تجهیز شده است.
مرحله سوم (Upper Stage):
این مرحله نهایی شامل موتور RD-0110 است که برای وارد کردن محموله به مدار مورد نظر استفاده می‌شود.
مرحله اول (Booster Rockets)
- موتور: RD-107A
- وزن (با سوخت): حدود 44 تن
- ارتفاع: حدود 19.6 متر
وظیفه: این بوسترها در کنار بدنه اصلی موشک قرار گرفته‌اند و نیروی رانش اولیه لازم برای غلبه بر جاذبه زمین را فراهم می‌کنند. پس از حدود دو دقیقه از پرتاب، این بوسترها به طور خودکار از بدنه اصلی جدا می‌شوند و به زمین بازمی‌گردند.
سوخت: این بوسترها از ترکیب اکسیژن مایع (LOX) و نفت سفید (RP-1) به عنوان سوخت استفاده می‌کنند.
مرحله دوم (Core Stage)
- موتور: RD-108A
- وزن (با سوخت): حدود 100 تن
- ارتفاع: حدود 27.8 متر
وظیفه: این مرحله پس از جدا شدن بوسترهای جانبی به کار خود ادامه می‌دهد و موشک را به ارتفاع بالاتر و سرعت بیشتر می‌رساند. مرحله دوم تا رسیدن به زمان و ارتفاع مشخص به سوزاندن سوخت ادامه می‌دهد و سپس از مرحله سوم جدا می‌شود.
سوخت: مشابه بوسترهای جانبی، از ترکیب اکسیژن مایع (LOX) و نفت سفید (RP-1) به عنوان سوخت استفاده می‌کند.
سیستم کنترل: دارای نازل‌های متحرک برای کنترل جهت رانش و تثبیت مسیر پرواز موشک.
مرحله سوم (Upper Stage)
- موتور: RD-0110
- وزن (با سوخت): حدود 25 تن
- ارتفاع: حدود 6.7 متر
وظیفه: این مرحله نهایی موشک است که پس از جدا شدن مرحله دوم به کار می‌افتد. هدف اصلی این مرحله، رساندن محموله (مثل ماهواره یا فضاپیما) به مدار مورد نظر یا مقصد خاص است. موتور RD-0110 قابلیت عملکرد در خلاء فضا را دارد و این مرحله نقش حیاتی در مأموریت نهایی موشک ایفا می‌کند.
سوخت: مشابه مراحل قبلی، از ترکیب اکسیژن مایع (LOX) و نفت سفید (RP-1) به عنوان سوخت استفاده می‌کند.
سیستم کنترل: دارای سیستم هدایت دقیق برای تنظیم دقیق مسیر و سرعت محموله.
ایران تاکنون دو ماهواره را با استفاده از موشک سایوز روسیه به فضا پرتاب کرده است.
- ماهواره خیام
- یک ماهواره سنجش از دور است که به سفارش سازمان فضایی ایران توسط یک شرکت روسی ساخته شده‌است
- تاریخ پرتاب : ۱۸ مرداد ۱۴۰۱
- وزن : ۶۰۰ کیلوگرم
- مدار : ۵۰۰ کیلومتری زمین
- کاربرد : کشاورزی، محیط زیست، بلایای طبیعی، تغییرات شهری، پایش منابع آبی و اکتشافت معدنی
- ماهواره پارس 1
- مراحل طراحی، ساخت، تجمیع و آزمون آن در پژوهشگاه فضایی ایران انجام شده است
- تاریخ پرتاب : ۱۲ بهمن ۱۴۰۲
- وزن : ۱۳۴ کیلوگرم
- کاربرد : تهیه نقشه‌هایی با مقیاس‌های مورد نیاز از منابع آبی، حوزه‌های زیستی و مراکز جمعیتی
